Let op! Strandbroeders!

In mei leggen alle vogels een ei, zo ook de broedvogels op het strand. Vorig jaar mei schreef ik ook al een stukje over de bontbekplevier, scholekster, sterns en de strandplevier die de rustige stukken strand van het eiland opzoeken om hun eieren uit te broeden.

Voor deze vogels wordt het in Nederland steeds moeilijker om geschikte nestplekken te vinden en hun jongen groot te brengen. De afgelopen jaren kwam er begin juni steeds een hoog tij water waardoor een deel van de legsels verloren ging. Daar hebben we weinig invloed op. Waar we wel invloed op hebben is de rust op het strand. Deze vogels worden makkelijk verstoord. De vogels zelf (maar ook hun nesten) zijn erg onopvallend waardoor wandelaars de beestjes vaak niet in de gaten hebben en ze (per ongeluk) opjagen.

Hier gaan we dit jaar wat aan doen. Op de Noordsvaarder plaatsen we al jaren informatiepaneeltjes rondom de kolonie van de dwergsterns. Dit jaar trekken we het breder en gaan we ook informatiepaneeltjes plaatsen op andere geschikte delen van het strand waarbij we recreanten vragen het achterliggende broedgebied zo min mogelijk te verstoren en hun hond aan de lijn te houden. Het blijft dus voor iedereen gewoon mogelijk om over het strand te lopen, maar liever langs de waterlijn en niet dwars door de aangegeven broedgebieden.

Hopelijk werkt dit naar ieders tevredenheid en hebben zowel wij als de vogels een goed broed/zomerseizoen!

Staatsbosbeheer en Flotsam

Op het weblog zet ik vanaf 14 mei wekelijks een artikel over een (bijzondere) samenwerking die we op Terschelling hebben met een bedrijf, instantie, groep of persoon. Vandaag aflevering 1:

FLOTSAM

Flotsam is een jong bedrijf op Terschelling, dat betaalbare arrangementen en wandelingen op Terschelling aanbiedt, afgestemd op de deelnemers. Oprichtster en natuurgids Tina van Slot neemt je mee naar ‘het echte Terschelling’.

Flotsam  werkt vanuit de filosofie ‘duurzaamheid’ en ‘mensen verbinden’.  Tina: “mensen slapen minder, praten sneller, lopen harder, eten tijdens het werk en werken tijdens vakantie. Bij Flotsam doen we het anders! We laten het seizoen en het weer mede het programma bepalen, net zoals de boer, de visser en de zeeman dat vroeger op Terschelling ook moesten.”   -En wat dacht je van de natuurbeheerder …..-

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

‘Ontmoeten‘ staat centraal in het driedaagse Flotsam-arrangement: Dag 1: de deelnemers leren elkaar kennen, en gaan samen Terschellingers ontmoeten en de cultuur ontdekken; dag 3: de boer ontmoeten die scharrelvlees produceert, een imker met z’n honing, een ‘door de wol geverfde’ schapenhouder en een biertje drinken bij de bierbrouwer. En daarna een maaltijd bereiden van lokale producten. Staatsbosbeheer heeft op dag 2 een prominente plaats in het arrangement, als gastheer en verzorger van het bijzondere landschap en de gevarieerde natuur op Terschelling. Er kan wat moderne stress uit het lichaam worden gewerkt door ouderwets boswachterswerk: heide plaggen, boompjes zagen of iets anders wat op[ dat moment moet gebeuren. Na een lunch in de buitenlucht neemt de boswachter de deelnemers mee naar zijn meest unieke plekjes, en vertelt over de natuur en het beheer ervan.

Kijk voor meer informatie op de website van FLOTSAM: http://flotsam.nu/

Natuur wijs

Afgelopen maandag heeft groep 3/4 van de Margrietschool op Terschelling een buitendag gedaan, volgens de Natuurwijs methode. Met de boswachter (en maandag had ik zelf de eer!) de natuur ontdekken!

We gaan vaker met scholen op pad; onze  natuurgidsen nemen de scholen van de wal mee de natuur in, de eilander’ scholen doen we veelal zelf. We, dat zijn boswachters Oene, Jan, Joeri en ikzelf. Voor de uitvoering van Natuurwijs hebben Jan, Oene en ik een training gevolgd bij het Natuurcollege (met onder andere oprichtster en trainster Irene von Lippe-Biesterfeld).  In deze methode gaan kinderen vooral zintuiglijk de natuur ontdekken, en daarbij ook de eigen stilte opzoeken. Dit alles gekoppeld aan een rode draad die de boswachter samen met de docent bepaald, waar ook (basisschool)kerndoelen aan kunnen worden gekoppeld. En natuurlijk bekeken vanuit, en gespiegeld aan het mooiste beroep ter wereld, de boswachter!

Voor maandag hadden de juf en ik de rode draad bepaald op ‘leefwereld’. Vanuit de leefwereld van het kind (kamer, huis tuin enz.) de verschillende leefwerelden in de natuur beleven en ontdekken. Hierbij moeten natuurlijk eerst de zintuigen worden gescherpt:

Je hoort het beste na een stilteoefening…(“sssst!… hoeveel verschillende vogelgeluiden hoor je?”)  je ruikt het beste na een ademhalingsoefening…. (“adem diep in door je neus en diep uit door je mond, doe dit tien keer, en ruik de eilandlucht”) en je ziet het beste na een kijkoefening….. (“zoek aan de hand van deze edelsteentjes kleuren in de natuur die erop lijken”).

Onderzoek!

En het mooiste van de dag was natuurlijk het echte leefwereldonderzoek: met schepnetjes de plas Doodemanskisten onderzoeken! Helaas was het waterleven door de late lente nog vrij klein…. de gevonden schaatsenrijdertjes, watermijten, bootsmannetjes en schrijvertjes waren kleiner dan ze kunnen worden. Maar, eerlijk is eerlijk, we hadden ook te weinig tijd om echt op zoek te gaan kikkerdril, salamanders, kikkers, watertorren en schorpioenen. Met de belofte de volgende keer langer tijd hiervoor over te houden (natuurwijs doe je drie keer per jaar met dezelfde klas) namen we afscheid.

Natte voeten?

Hebbes!?

Behalve de Natuurwijs methode, werken we ook met Woordvoerders van de natuur, Natuursprong, en natuurlijk allerlei losse natuuractiviteiten en lesbrieven. Op dit moment bekijken we samen met de Waddenvereniging de mogelijkheid om onze schoolactiviteiten te bundelen en onder te brengen in het aanbod van de Waddenzeeschool.

Aan de slag op de Groede

8 mei is het weer zover, dan laten 9 Terschellinger boeren zo’n 150 koeien los op de Groede, een stuk van de Boschplaat. Een soort modern Oerol waarbij de dieren vroeger los in de duinen mochten lopen. Voor het zover is staat ons nog heel wat werk te doen. Bij inspectie van het hekwerk dat de koeien op de Groede moet houden, bleek dat langs de slenken in het gebied de palen helemaal afgebroken waren. In eerste instantie stonden Rein Jan, Hessel en Eddie voor een raadsel hoe dat toch kon, de palen waren helemaal niet slecht en ze zijn ook niet uitgespoeld. De enige logische verklaring blijkt ijs. Waarschijnlijk is het ijs dat begin maart op het wad lag onder invloed van de wind gaan kruien. Hierbij komen enorme krachten vrij, zo sterk dat ze 10 tot 15 cm. dikke palen kunnen doen afknappen als luciferhoutjes. Daardoor zijn Eddie, Max en Rein Jan vorige week en deze week druk in de weer om het hekwerk weer helemaal in orde te maken zodat de koeien er weer kunnen lopen. Jaarlijks vervangen we sowieso een oud stuk omdat alles in één keer teveel tijd zou kosten, we hebben het namelijk wel over 10 kilometer hekwerk!

De koeien die op de Groede worden ingeschaard zijn voor het grootste deel jonge dieren die nog geen melk leveren. Voor de boeren zijn deze kwelderweides in de zomer en het najaar een welkome aanvulling op hun graslanden in de polder. In de winter snijdt het mes aan twee kanten. In de winter heeft het ook voordelen dat de dieren daar hebben gegraasd. Door de begrazing bestaat het begraasde deel van de Groede namelijk  vooral uit kort gras; reuze interessant voor de duizenden ganzen die hier in de winter vertoeven en anders met z’n allen alleen in de polder op de graslanden van de boeren zouden gaan zitten.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Nieuwe wandelroutes en 112 bordjes

Ze zijn er druk mee; Jan, Rein Jan en stagiaire Eddie zijn al enkele weken bezig met het plaatsen van nieuwe wandelroutepaaltjes en 112 hulpverleningsmarkeringen.

Over heel Terschelling ligt vanaf half mei een uitgebreid wandelroutenetwerk waarin ook al onze gekleurde routes zijn opgenomen. Om niet teveel palen in de natuur te hebben staan hebben we ervoor gekozen alle markeringen voor de routes zoveel mogelijk te combineren op één paal. De dikke ‘knooppunt’ palen plaatsen we met behulp van een heimachine achter de trekker. We plaatsen ze ook in de polder, maar daar moest alles met de hand worden ingegraven i.v.m. kabels die langs de paden liggen. Bij het wandelroutenetwerk hoort een boekje met beschrijvingen van de routes.

Behalve de wandelroutemarkering zijn we ook opzo’n 200 plekken in de natuur 112 bordjes aan het plaatsen. In geval van nood in de natuur bel je 112 en geef je het nummer dat op het bordje staat door aan de alarmcentrale. Het nummer is daar bekend zodat een hulpdienst vlug naar de juiste plek gestuurd kan worden. Hart van Nederland heeft over de 112 markering een leuk item gemaakt:

http://www.hartvannederland.nl/nederland/noord-holland/2013/gps-bordjes-opgehangen-op-terschelling/

Terschellinger zeekraal, cranberry’s, oesters en vlees

Eten van het eiland, hoe mooi zou dat zijn? Het klinkt mooi, maar het hele jaar door is op of rond het eiland wel iets eetbaars (en lekkers) te vinden. Daar ben ik vandaag maar weer eens opnieuw achter gekomen.

Op aanvraag van Terschellinger restaurant Caracol heb ik vandaag samen met een groep chef koks een fietstocht over het eiland gemaakt waarbij we allerhande culinaire hoogtepuntjes hebben bezocht. De cranberryvelden, kwelders waar in de zomer zeekraal groeit, de moestuin van Caracol in de duinen, begrazingsgebieden waar vleesvee van eilander boeren loopt en boerderij de Gèskieker in Kinnum . Hier hebben we een kijkje genomen bij de vleeskoeien waarvan het vlees grotendeels op het eiland blijft. Laatste stop was het wad, waar ook genoeg te vinden is. Alikruiken, mossels, kokkels en natuurlijk oesters. Deze boswachter had die laatste zelf nog nooit gehad en kon in het bijzijn van deze culinaire elite niet anders dan ook maar eens een Japanse oester proberen.

Deze zomer organiseren we samen met Caracol wekelijks een culinaire fietstocht zoals ik die hierboven beschrijf, aangevuld met een 3 gangen diner. Tijdens deze excursie leer je de smaak van het eiland echt kennen. Een aanrader, weet ik nu uit eigen ervaring!

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Vogelwachters weer naar de Boschplaat

Volgende week gaan onze vogelwachters weer naar de Boschplaat! De post bij het Amelandergat is al enkele jaren volledig bemand door vrijwilligers. Dit jaar hebben we ook voor de vogelwachterspost bij paal 22 met hulp van twee enthousiaste vrijwilligers een compleet nieuwe vrijwilligersgroep opgericht. Zij zullen vanaf 1 april tot en met september op de Boschplaat aanwezig zijn, 24 uur per dag.

Per week zijn op deze post twee vrijwilligers van Staatsbosbeheer aanwezig als gastheer en voor toezicht. Daarnaast gaan ze zich natuurlijk ook bezighouden met de monitoring van broedvogels (lepelaars, sterns, meeuwen) en de inventarisatie van planten, daarom zijn het natuurlijk ook vogelwachters. Via ons blog, Facebook en een eigen twitteraccount houden zij u vanaf begin april op de hoogte van hun leuke en interessante werk. Volgen dus!