Op verschillende plekken op Terschelling krijgen bomen en struiken de overhand in de duinen. Daarom worden bijvoorbeeld paarden ingezet, maar ook zonder de nodige pk’s worden geregeld bergen werk verzet. Afgelopen week heeft een groep vrijwilligers van de Keiland-dagen de handen uit de mouwen gestoken achter het Seinpaalduin. Vooraf waren Remi en ik al bezig de zaagspullen klaar te zetten toen we ineens iets blauws zagen wegvliegen, een Blauwvleugelsprinkhaan; één van de soorten die profiteren van een open duin. We vonden er meerdere waardoor het niet moeilijk was de mensen van Keiland te laten zien waarvoor ze aan het werk waren.
De vondst van deze soort laat zien dat het beheer hiervoor in ieder geval succesvol is, voorgaande jaren zijn direct naast deze vindplaats ook al veel dennen en vogelkersen afgezaagd. Een eindje verderop achter de Koekoekspaal hebben vrijwilligers van het Waddenwerkweekend enkele jaren terug flink huisgehouden. Na een snel bezoek van Freek bleken ook hier veel meer Blauwvleugelsprinkhanen rond te springen dan voorheen. We konden helaas geen foto maken, zoals je kan verwachten van een sprinkhaan sprong hij steeds weg…
Hier nog een filmpje van de enthousiaste vrijwilligers, bezig aan de laatste boom:
Bedankt voor deze post met het aansprekende filmpje! Ook de deelnemers aan Keiland die vorige week donderdag in actie kwamen voor Staatsbosbeheer kijken met plezier terug op de ochtend waarop we aardig wat bomen rooiden in een duinvallei. Ik plaats een link naar deze post op http://www.keiland.net.